pragnienie…

Rozłoże Ciebie na łożu gęstego oddechu uwikłanego w rytmicznym wzdychniu,

Zatrwoże każdy centymetr, niewidzialnego pożàdania ,które jest ponad wyroczni mierzenia…

Na tyle jednak silne, by patroszyć je zaciekle

Sztyletem percepcji zachłannego Romeo podniesionym do potęgi nie podzielonym odtrąceniem.

Gdybym tylko, nie w swym ciele odbywał dożywocia tegoż marzenia,

Gdzie na koncu nawet brama się nie otwiera i widać,

Zarysy choćby płonnej nadziei …

Dlatego maluje to setny raz słowem pobłądzonym,

By, pomajaczyć wybujałą projekcją tych,

Które jedynie zerkają gdy buszuję po ekranie

Rozwścieczonych majaczeń filtrowanego bytu…