Niedziela myśli

Mleczna para uwikłana w daleki horyzont,

Przedziera się w skrzàce promienie pomarańczowej czerwieni…

Płascz wody jakoś nie specjalnie wzruszony westchnieniami tego aktu…

Trwa w swym bezmiarze ze staruszka spokojem,

wtopionego w bujany fotel jego…

Ja zaś stoję na przeciw tej sceny i łagodzę swoje zmysły,

Jest mi dobrze, choć to niedziela…

Zabieram ten obraz, gdy szarość znowu się zakradnie….

Wtedy postrasze jà tym blaskiem i już smutek o mnie zapomni…

14.07.2013