chuj z tym wszystkim
Nie podołam , choćby nie wiem co, tej niemożnosci…
No nie, ale nie żalem tu przeciętną lirykę chcę ożywić….
Po prostu mòwie Ci szczerze, chuju zwany losem,
Że odpierdol się ode mnie czy z patosem czy z ironià,
W dupie to mam, zwolnij mnie kòrwa z twej korporacji tworzenia” jako – tako. “
Chcę już nic, ale takie prawdziwe nic, nie to pojebane, które instynkt mimo wszystko podtrzymuje
Daj mi juz korwa , niebyt przeszczęśliwy,
Już nie jestem w stanie wspòłistnieć z Wielkimi, ktòrych się tak wielce przewija….